ΤΙ ΨΑΧΝΕΤΕ ΑΛΗΘΕΙΑ? ΞΕΡΕΤΕ?

 

Δυστυχώς ο εμφύλιος σε ένα λαό δεν είναι κάποια στιγμή της ιστορίας που έτσι σβήστηκε μόλις πέρασαν τα χρόνια. Είναι μια βεντέτα αντίπαλων οικογενειών, που μεγάλωσαν, πέρασαν το μίσος στις επόμενες γενιές, διαίρεσαν ένα λαό στους μεν και τους δε, και έλαβε η κάθε φατρία το δικό της ιδεολογικό στίγμα σε όλα τα προβλήματα που μαστίζουν ένα τόπο. Πολιτικά, στρατιωτικά, εθνικά, θρησκευτικά, κοινωνικά κλπ. Γενιές ολόκληρες γαλουχήθαν με συγκεκριμένες ιδεολογίες σε δύο στρατόπεδα που έπρεπε πάση θυσία (από τους χειραγωγούς των συνειδήσεων) να μην αφεθούν να βρουν ΚΟΙΝΟ ΣΤΟΧΟ. Γιατί ο κοινός στόχος από τη γέννεση του νέου ελληνικού κράτους μέχρι τώρα ήταν οι ΞΕΝΟΔΟΥΛΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ που εξυπηρέτησαν και εξυπηρετούν ανθελληνικά συναισθήματα, ντυμένες ανα περιόδους με διάφορες στολές, μαύρες, πράσινες, μπλε, κόκκινες, ροζ βολιδοσκοπώντα κάθε φορά να εξαφανίσουν οποιοδήποτε κίνημα προσπαθούσε να κινηθεί ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ. 

Δεν σας έχει γεννηθεί ποτέ η απορία με τι τελικά πνεύμα πάνε οι πολιτες κάθε φορά να ψηφίσουν στις κάλπες? Τι ζητούν? Τι θέλουν να συμβεί σε αυτή τη πατρίδα. Οταν τα πράγματα αγριεύουν από την ασυδοσία της κάθε κυβέρνησης, δημιουργούνται κινήματα που ετοιμάζουν τα φλάμπουρα, και ξεπετιούνται μικρά κομματίδια που διεκδικούν ψήφο, πάντα μιλώντας για μια ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ. Τελικά στις κάλπες βγαίνουν οι ίδιοι και οι ίδιοι, κάνουν τα ίδια ξανά και ξανά. Παίρνοντας αφορμή από το σούσουρο που γίνεται αυτό το καιρό για τη Καρυστιανού βλέπουμε ξανά να οργιάζουν τα ίδια παπαγαλάκια ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΟΤΙΒΟ, όπως σε κάθε τι προσπαθεί να ΠΕΙ ΚΑΤΙ ΝΕΟ. Ενα νέο κίνημα γεννιέται και αρχίζει το τροπάριο. Είναι αριστερά ή δεξιά? Είναι θρησκόληπτοι ή άθεοι? Μοιάζουν με ελεύθερα σκεπτόμενους χίπυς ή είναι σαν τις θεοπούλες που σταυροκοπιούνται από το πρωί ως το βράδυ. 

Οι γερμανοτσολιάδες πρώην δοσίλογοι της κατοχής, που βαπτίστηκαν στην κολυμπήθρα του Σιλωάμ, διεκδικώντας την πρωτοκαθεδρία στο πατριωτισμό (οι δοσίλογοι ναι αυτοί μας βγήκαν πατριώτες τρόμαρα μας)  και το κόκκινο στρατόπεδο που"μάζεψε" όλους τους ανθρώπους που τράβηξαν μεγάλο γολγοθά όλη της διάρκεια της αξιολάτρευτης μεταεμφυλιακής ατμόσφαιρας, (έχουν πάει στα μπουντρούμια εκτός από τους κομματισμένους, πόσοι αγνοί άνθρωποι που ούτε είχαν ίδεα τι είναι κουμουνισμός αλλά πολέμησαν τον εχθρό και ήταν πατριώτες...)  φρόντισαν να βάλουν ισχυρούς κανόνες ΔΟΓΜΑΤΩΝ που όποιος τα παραβεί αλί και τρις αλί, ανήκει στο αντίπαλο στρατόπεδο. Κάθεται στο σαλόνι η συμμορία και λέει, και τώρα τι δόλωμα να ρίξουμε για να πάνε σαν καλά παιδιά στις κάλπες και να μην έχουμε εκπλήξεις? Θα βγάλουμε μια ομάδα αποτελούμενη από διάφορα στοιχεία του υποκόσμου θα τους βάλουμε να κρατάνε μια ελληνική σημαία κι ένα εικόνισμα και θα τρέξουν όλοι οι αγανακτισμένοι μπλε να σηκώσουν τα λάβαρα για να πάρουμε τη Πόλη. Την ίδια στιγμή θα βάλουμε νεολαία να χτυπάει τα νταούλια και τους ζουρνάδες, ντυμένους με λουλούδια και στεφάνια, να μιλάνε για την αδελφοσύνη των λαών, τη λαϊκή κυριαρχία, το δεν υπάρχουν πατρίδες και σύνορα μόνο η αγάπη και θα πάνε όλοι οι αγανακτισμένοι κοκκινο - ροζ εκεί. Κι έτσι κατέβαιναν ένα εκατομύριο κόσμος στο σύνταγμα αλλά ήταν Η ΠΑΝΩ ΠΛΑΤΕΙΑ (με σημαίες, εθνικούς ύμνους, περίπτερα με μαυροντυμένους που είχαν και τατουάζ κάποια σβάστικα, κάποιο άγιο, κάποια επιγραφή τύπου εν τούτω νίκα) και Η ΚΑΤΩ ΠΛΑΤΕΙΑ που έσφιζε από νέους χαρούμενους με τα νταούλια τους, τα επαναστατικά τραγούδια, την πολύπολυτισμικότητα τους σαν ένα γούντστοκ που ανέδυε νέες ιδέες χωρίς αράχνες και φίδια. Εκατσε το ζάρι στους ροζ, πάρε νέο μνημόνιο, αριστερό αυτή τη φορά πάρε κι ένα δημοψήφισμα, σας γράφουμε στα αρχίδι@μας και όλα καλά.

Τωρα βλέπω πάλι τη ξαναζεσταμένη σούπα. Η Καρυστιανού είχε πίσω της εικονίσματα και μίλησε για τις αμβλώσεις. Χριστιανοταλιμπάν, φασιστάκι θα είναι. Οπως η Κωσταντοπούλου δεν είναι θρήσκεια και κατέβηκε στο γκέι παρέιντ η ξεδιάντροπη, αλλά έτσι είναι οι αριστεροί δεν θα αλλάξουν  ποτέ, φτου κύριε.. Οπως η Νίκη πολύ εικόνισμα βρε παιδί μου, κι ο Βελόπουλος πολύ μαυρίζει. Και το ΚΚΕ πολύ σταλινικό κι αραχνιασμένο. Ενώ δεξιά μπλε και κέντρο βενιζελικό, διαχρονικές αξίες. Δεν έχει σημασία που ο Κώστας και ο Ανδρέας δεν ζουν. Σταθερές αξίες και σίγουρες να μην έχουμε άλλα. Σε μια κοινωνία που έχει πεισθεί μέχρι αηδίας πως όποιος κρατάει ελληνική σημαία είναι φασίστας και όποιος αγκαλιάζει τον μαύρο θερμανστή από το Τζιμπουτί είναι καλός άνθρωπος και μεγάλη καρδιά όλα μπορούν να συμβούν. Και οι μαφίες να ακμάζουν, και η πορνεία με τα ναρκωτικά να κάνουν χρυσές δουλειές, και ο εθνικός πλούτος να ξεπουλιέται.. Αρκεί να έχεις ένα μέρος της κοινωνίας τη λεγόμενη δεξιά, να τα καταπίνει όλα αρκεί να μην έρθει η αριστερά, και μια αριστερά που να της χτυπάει κάθε φορά τα νταούλια για το άλφα ή βήτα θέμα που δημιουργήθηκε και δείχνει την απανθρωπιά της δεξιάς και το σκοταδισμό της και να ασχολούνται με αυτό ενώ το οικοδόμημα καταρρέει γοργά. 

 Τελικά γιατί βασανίζεστε? Αυτό που επιθυμείτε υπάρχει ήδη στο κοινοβούλιο. Και η ασφαλής δεξιά, και η εδώ πατάω εκεί βρίσκομαι πράσινη πτέρυγα, και ο μεσίας με τις επιστολές του Ιησού, και οι θεοσεβούμενοι χριστιανοί, και η σταθερή κουμουνιστική πτέρυγα που θα σηκώσει τη κόκκινη σημαία στα ανάκτορα, και η νεά φιλελεύθερη αριστερά με την ηγέτιδα, δυναμική που δε μασάει, και οι μαυρούληδες που πετάνε ένα εν τούτω νίκα. 

ΤΙ ΨΑΧΝΕΤΕ ΑΛΗΘΕΙΑ?

ΞΕΡΕΤΕ?  

Η Ελλάδα γκρεμίζεται, ξεπουλιέται, σβήνει. Και μια κοινωνία τελικά ειναι χωρισμένη στους βολεμένους και τους μη βολεμένους τελικά. Σε αυτούς που τώρα έχουν βάλει πετρέλαιο και σε εκείνους που κάθονται κολημένοι στο αερόθερμο. Σε εκείνους που τα παιδιά τους ζουν το παραμύθι και σε εκείνους που τα παιδιά τους ζουν τη μιζέρια. Στους νέους που αναλώνονται σε ηλίθια βιντεάκια και ακολουθούν ατάλαντα και αξιοθρήνητα είδωλα, και σε εκείνους που ψάχνουν να βρουν φως κι όλο πίσσα τους γεμίζουν οι κάθε λογής πρακτορίσκοι ενός συστήματος που μοιάζει να μην ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ. 

Στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσετε κάτι από αυτό που ήδη υπάρχει. Μη κουράζεστε. Κάθε τι διαφορετικό το σύστημα θα φροντίσει να το ξεφτυλίσει πριν καν πάρει το βάπτισμα. Και κάθε τι νέο που θα περάσει τη πόρτα της Βουλής θα είναι νέο άραγε? ή κάποια συνήθης γεροντίλα που έχει τραβήξει στη μούρη ένα καλό λίφτινγκ? 

Αρκεί να μην ξεχνάτε ποτέ. ΕΙΣΤΕ ΕΙΤΕ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΕΙΤΕ ΔΕΞΙΟΙ. Μην σας κοροϊδέψει κανένας επιτήδειος και σας πει πως υπάρχει και άλλος δρόμος. Και σαν φάρο να μην ξεχνάτε ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ. Δεξιά είναι πατρίς, θρησκεία, οικογένεια, Αριστέρα είναι όλοι οι άνθρωποι αγαπημένοι, δικαιοσύνη, ισονομία και γιατί όχι λαϊκή κυριαρχία, και όχι θρησκείες και μεσαιωνικά κατάλοιπα. Μην σας τη βγει κανείς ανισόρροπος και είναι π.χ. πατριώτης, θρησκευόμενος που όμως θέλει δικαιοσύνη και πολεμάει για το δίκιο των λαών και καταγγέλει το σάπιο σύστημα. Δεν μπορεί να υπάρξει τέτοιο μπάρστραδο. Κάποιο λάκκο έχει φάβα. ΠΡΟΣΟΧΗ. 

Ο ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΣΕ ΜΑΡΑΝΕ... ΤΡΟΜΑΡΑ ΣΟΥ.

 

Το εμφανές είναι πως το σύστημα αναγκάζει τους ανθρώπους να υποτάσσονται σε πράγματα που δεν θέλουν. Μελετώντας προσεκτικά όμως το τι συμβαίνει μέσα στο διαδίκτυο σε όλα τα μέσα κοινωνικής ενημέρωσης, τα ιστολόγια, τις ιστοσελίδες και γενικά όλα τα δρώμενα στο "ιστό της αράχνης" όπου όλοι πλέον είμαστε μπλεγμένοι, βλέπουμε κάτι το θαυμαστό. Πόσο εκπληκτικά είναι τα ΜΕΣΑ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗΣ που έχουν μελετήσει και εκτελεσει τα άριστα εκπαιδευμένα μαντρόσκυλα των αφεντάδων. 

Δεν φοβούνται πλέον γιατί ο φόβος είναι ένα ανθρώπινο συναίσθημα που προκύπτει από πραγματικές καταστάσεις κινδύνου π.χ. νοιώθω πως με απειλείς, είσαι απέναντι μου, αγριεύω παίρνω μια πέτρα σου σπάω τη κεφάλα. Υπάρχει μήπως τρόπος μέσα από μια οθόνη να πετάξεις πέτρα? Κάποιος επαναστάτης του πληκτρολογίου που έχει από κάτω δέκα χιλιάδες ακόλουθους που βρίζουν όλοι μαζί το σύστημα, έχει κάποιο αποτέλεσμα στην ανατροπή του? Τρόμαξε κάποιον στα σοβαρά? Απειλείται κάποιος π.χ. εγκληματίας από ένα μάτσο άγνωστους μεταξύ τους που τον βρίζουν ομαδικά μέσα από μια οθόνη, την ίδια στιγμή που αυτός ανενόχλητος στην πραγματική ζωή γεμίζει το δρόμο με πτώματα?

Στην διαδικτυακή ιστορία των τελευταίων χρόνων είδαμε δικηγόρους να σηκώνουν τα λάβαρα του πολέμου για το τι μπορούν κάνουν και έκαναν... τίποτα. Είδαμε γιατρούς να ξεσηκώνουν το κόσμο ενάντια στα πρωτόκολλα του θανάτου και έγινε ... τίποτα. Είδαμε ακόμα και λαλημένους να μιλάνε για εξωγήινη παρέμβαση αρχαίων θεών που θα ισιώσουν όλα τα στραβά και ... τίποτα. 

Είναι μια αστεία, εντελώς γελοία εικόνα, όπου εκατομύρια άνθρωποι είναι καρφωμένοι σε μια οθόνη και περιμένουν το περίφημο ΜΗΝΥΜΑ ΣΩΤΗΡΙΑΣ. Ενός ηγέτη που θα ανατρέψει τα πάντα, ενός θεού που όλα τα έχει κανονίσει, ενός μεσία που θα σώσει την ανθρωπότητα, ακόμα και κάποια σωτηρία που θα έρθει από το διάστημα και θα πέσει επάνω από τα κεφάλια μας, και.....

βγαίνοντας στο δρόμο οταν όλοι αυτοί κλείσουν το χαζοκούτι, πάνε στη τράπεζα για λεφτά, πληρώνουν τους φόρους, μπαίνουν στην άυλη για τα φάρμακα, κάνουν το επόμενο εμβόλιο υποχρεωτικό στο νήπιο, αγοράζουν από τα υπερμάρκετ ένα τόνο σκουπιδια, είναι οι καρπαζοεισπράκτορες ενός αφεντικού, ή σε καλύτερη περίπτωση οι αγχωμένοι "ελεύθεροι" που τσεκάρουν να λειτουργεί καλά το πος, με 10 μέρες άδεια το καλοκαίρι, κι ένα κάρο αριθμούς στάμπα από τη γέννα που φοβούνται μήπως πάρουν κι άλλον έναν στη μάπα. 

Μου είπε κάποτε ένας φίλος σε μια συζήτηση πως αν κάνει παιδί θα το μεγαλωσει ελεύθερο έξω από όλα αυτά... μετά μόλις είδε τι έπαθε ο παλαιοχριστιανός συνειδητοποίησε πως αν κάνει ένα παιδί εξ΄ορισμού δεν του ανήκει και ανήκει στο σύστημα αλλιώς απλά ... του το παίρνουν με σύντομες διαδικασίες!!! Ψάχνει κάποιος να βρει τι είναι το μάτριξ, και νομίζει πως είναι πράκτορες με γυαλιά κι εκείνος αν φορέσει ένα δερμάτινο και μάθει πολεμικές τέχνες θα σκαρφαλώνει ανάποδα στους τοίχους και θα πιάνει σφαίρες στο αέρα!!!

Το ερώτημα λοιπόν είναι απλό. Μπορείς να ζήσεις κάπου σε μια σπηλιά κρυμένος, να μην έχεις ούτε ταυτότητα, να μην σε δηλώσουν πουθενά την ώρα που γεννήθηκες και να ζεις χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς θέρμανση, με μοναδική εύρεση τροφής ότι κυνηγήσεις, ψαρέψεις, ή μαζέψεις από τη φύση κι αυτό στα κρυφά μην σε πάρει καμιά περίπολος χαμπάρι και σου ζητήσουν χαρτιά? Και να ζήσεις έτσι τη ζωή σου και το πολύ πολύ σε κάποια αρώστια να πεθάνεις αβοήθητος όπως η φύση πρόσταξε? Ναι, ίσως σε αυτή τη κατάσταση να είσαι ελεύθερος. Σαν τα ζωάκια, μόνη ανάγκη η τροφή και η φωλιά για τον ύπνο.

Σε διαφορετική περίπτωση για να διαφυλάξεις αυτό που έγινε και ονομάζεται ανθρώπινος πολιτισμός πρέπει να κάνεις ότι έκαναν και όλοι οι πρόγονοι όταν ζήσησαν τη ελευθερία τους. Ενώθηκαν πολλοί μαζί σε ένα κοινό στόχο και ξεσηκώθηκαν χωρίς φόβο, θυσιάζοντας κάθε βόλεμα τους, για να απαιτήσουν μια καλύτερη ζωή. ΑΠΑΣΦΑΛΙΣΑΝ. Στο δε άμεσο μέλλον οι άνθρωποι θα πρέπει να πολεμήσουν κάτι πιο τρομακτικό από εκείνα που στο παρελθόν τους απειλούσαν. Τα μηχανήματα που οι ίδιοι κατασκεύασαν. Οι χαρισματικοί "φρανκενστάιν" που οδήσαν τη ανθρωπότητα μέσα από ένα οργασμό ανακαλύψεων στη μετα-ανθρώπινη εποχή, έχουν κατασκευάσει στρατούς ολόκληρους με τερατάκια με δική τους νοημοσύνη και νέου τύπου απαιτήσεις. Αλλωστε στην αγκαλιά του πιο μεγάλου "δημιουργήματος" είμαστε όλοι εγκλωβισμένοι. Που να δεις τα επόμενα τι θα είναι....

Τώρα ασχολήσου με τον προσωπικό αριθμό. Εκανε τόσο κόπο το σύστημα για να σε πείσει πως είναι το σπουδαίοτερο που έχεις να κάνεις. Μην τους απογοητεύσεις.  

  

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΩΝ ΚΛΙΜΑΤΙΣΤΙΚΩΝ

 

Γνωρίζω μια γυναίκα, 93 χρονών, με αναπνευστικά προβλήματα έχει οξυγόνο στο σπίτι για να βοηθάει την κατάσταση όταν χρειαστεί. Δεν έχει κλιματιστικό, έναν ανεμιστήρα και παλιές δοκιμασμένες μεθόδους. Βρεγμένο μαλλί, βρεγμενη πετσέτα γύρω από το λαιμό, πολύ νερό, και όσο μπορεί ντουζ δροσερό... Η φράση που άκουσα σήμερα από αυτήν με έκανε να χαμογελάσω. Ελα, μην ανησυχείς μια ζέστη είναι και θα περάσει. Καλοκαίρι είναι. 

Είναι εκείνη η τελευταία γενιά και τα παιδιά τους, εκείνοι οι 60+ που μεγάλωσε κι έμαθε να ζει χωρίς πολλα μηχανήματα. Ενα μέρος από αυτούς βέβαια, έμαθε να ζει ξοδεύοντας σεβαστά ποσά στα μαγαζιά "χρήσιμων αντικειμένων", κάποιοι παρέμειναν στις "ειδικές δυνάμεις" του στρατού των ανθρώπων, εκείνων που μόνη απώλεια τους στα αρχέτυπα τους, ήταν το τρίχωμα, τα γαμψά νύχια, και οι μυτεροι κυνόδοντες. 

Η κοινώνια της θλιβερής "πλαδαρότητας" κοιτάζει περίεργα, μερικές φορές με λύπηση, τον κακομοίρη που προσπαθεί ακόμα να αποδείξει πως το παξιμάδι μπορείς να το βρέξεις λιγάκι, να το δαγκώσεις χωρίς να κινδυνεύσουν τα ολόλευκα χαμόγελα. Είναι όπως οι μανάδες που βυζαίνουν ακόμα χωρίς το φόβο για το αν θα κρεμάσει το στήθος, οι γυναίκες που γεννάνε με φυσιολογικό τοκετό, που μπορούν να κάνουν μαγειρέματα χωρίς φόβο να σπάσει το αποκρουστικό τεράστιο βαμμένο νύχι. Οι άνδρες που ξέρουν να κολλήσουν ένα σωλήνα που έσπασε, και δεν σκαρφαλώνουν σε ένα σκαμνάκι μέχρι κάποιος άλλος να σκοτώσει τη κατσαρίδα!!!

Οι άνθρωποι που παρέμειναν χαρούμενοι με το δέρμα που τους έδωσε η φύση και δεν ένοιωσαν την ανάγκη να αποδείξουν στους υπόλοιπους πως είναι γ@μάτοι επειδή βασανίζουν αλύπητα την επιδερμίδα τους με ηλίθιες δερματοστιξίες, πρόσθετα βυζιά, και τραβηγμένες μουρες. 

Σιγά σιγά ο "παραδοσιακός" άνθρωπος σβήνει από το χάρτη. Οχι γιατί κάποιοι τον πυροβόλησαν και τον εκτέλεσαν, αλλά γιατί τον έπεισαν πως η ουσία της ζωής σταματάει κάπου στα πάνω στρώματα της επιδερμίδας και το σημαντικότερο, πως ο συνδυασμός λιγότερος κόπος και περισσότερα λεφτά είναι το ζητούμενο για την ευτυχία. 

Βγαίνει από κλιματιστικό του σπιτιού, μπαίνει στο κλιματιστικό του αυτοκινήτου, και συνεχίζει με το κλιματιστικό στο τόπο της δουλειάς του. Καθώς σταματάει στο φανάρι ρίχνει μια κλεφτή ματιά σε εκείνα τα συνεργεία που στρώνουν άσφαλτο με τους ταλαίπωρους που φτυαρίζουν με 70 βαθμούς για το μεροκάματο του τρόμου, και νοιώθει ευτυχισμένος που δεν είναι έτσι. 

Σκέψου τι κοσμογονικές αλλαγές θα γινόντουσαν στις κοινωνίες των τεμπέλικων σωμάτων (εκείνων που αποδεικνύουν την σφριγηλότητα τους χαζεύοντας ναρκισιστικά τους καθρέφτες των γυμναστηρίων), αν έπεφταν οι διακόπτες...

Υπάρχουν οι επιζώντες 80+ που επιζούν ακόμα γιατί γεννήθηκαν την εποχή που τα ψυγεία είχαν πάγο, στη κουζίνα ήταν η γκαζιέρα, οι γυναίκες πλένανε πανάκια στη περίοδο, οι άντρες ξυριζόντουσαν με ένα ξυραφάκι και σαπουνάδα, κι έστρωναν το μαλί με λεμόνι. Πίσω τους οι 60+ που στέκονται με το ένα πόδι σε ένα κόσμο που έφυγε κι έναν άλλο που ήρθε ταχύτατα και τα άλλαξε όλα. Θυμούνται εκείνο ψυγείο με πάγο, και το γαλατά που μοίραζε το γάλα έξω από τα σπίτια, το κατοσταράκι ρετσίνα στη ταβέρνα που έπινε ο πατέρας, τη στιγμή που το χαρταβάμβακο έγινε σερβιέτα, τη γραφομηχανή με τα φύλλα να έχουν ανάμεσα καρμπον και τώρα περιφέρονται στα δίκτυα και φτιάχνουν τη βασιλόπιτα σε πολυμηχάνημα ακολουθώντας τις υποδείξεις κάποιου σεφ που σε άλλες εποχές θα ήταν στην είσοδο κάποιου νυχτερινού κέντρου να τσκάρει φάτσες. Ιδιο στυλ με τους νέου τύπου μπαρμπερηδες που νομίζεις πως οι Πίνκυ Μπλάιντερς άνοιξαν κουρείο.   Κάπου στο σπίτι της γιαγιάς υπάρχει ένα γουδί, μια παλιά ραπτομηχανή, η μυγοσκοτώστρα και η σκάφη με ένα ξεχασμένο λουλάκι στην άκρη. 

Η πρόοδος θα ήταν υπέροχη αν έκανε τη ζωή πιο άνετη, πιο εύκολη για να έχει περισσότερο χρόνο να ασχοληθεί κάποιος με τα "ουσιώδη". Το θλιβερό είναι όμως πως ήρθε αυτή η πρόοδος αλλά πήρε μαζί της τα ουσιώδη και τα έκρυψε σε κάποιο ντουλάπι που υπάρχουν όλα εκείνα που η εποχή των μηχανών δεν χρειάζεται. Κάποια στιγμή ίσως με κάποιο τρόμο ο μελλοντικός άνθρωπος θα αντιληφθεί πως δεν θα είναι ικανός να κάνει οτιδήποτε χωρίς τη βοήθεια τους. Φοβάμαι πως και το απλό περπάτημα κάποια θα γίνεται περιορισμένο σε κάποια καλοκαιρινή άδεια 2 εβδομάδων, όπου το κοπάδι θα κοιτάζει τη φύση με εκστασιασμένα μάτια, σαν επισκέπτης στο Τζουράσικ Παρκ, ένα κόσμο που τα παιδιά θα μαθαίνουν από τις ιστορίες που θα διηγείται ο παππούς, όταν θα διακόπτουν λίγο από τις οθόνες, με περιέργεια να μάθουν,  για το πως είναι δυνατόν κάποτε οι άνθρωποι να ζούσαν χωρίς κλιματιστικό!!

Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ, ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΛΟΓΑΡΙΑΖΟΥΝ.

Αλήθεια νομίζετε πως αυτό που έρχεται είναι ένα είδος παιχνιδιού, μπαίνουμε σε σελίδες μέσα στο διαδίκτυο "αυτόκλητων σωτήρων" που μας ανακοινώνουν τα μεγαλύτερα μυστικά της δημιουργίας, τα σχέδια των τυράννων, τις επερχόμενες καταστροφές, τον Αρμαγεδδώνα ή την Μεγάλη Αποκάλυψη, και βάζουμε καρδούλες, γελάκια, και φατσούλες χαρούμενες γιατί ... καταλάβαμε? Γιατί φαντασιωνόμαστε πως είμαστε οι ήρωες σε μια χολυγουντιανή ταινία?...

Η απελευθέρωση από τη παγκόσμια σκλαβιά δεν είναι παιχνίδι.  Και σωτήρες που γνωρίζουν τα πάντα - αλλά δεν μπορούν να μπουν σε λεπτομέρειες για ευνόητους λογους - δεν υπάρχουν καθισμένοι σε ένα υπολογιστή πίνοντας φραπεδιά και κάνοντας χαβαλέ... Ούτε κάνοντας συρραφή ή κλοπή από εκείνα που είπαν, πραγματικά φωτισμένοι ανθρώποι που στο παρελθόν προσπάθησαν ακόμα και με προσωπική τους θυσία να ανοίξουν τα μάτια στους δύστυχους ανθρώπους. 

Υπάρχουν ελάχιστα άτομα πλέον που έχουν μια ελάχιστη σοβαρότητα στο κόσμο της "αναζήτησης". Ελάχιστοι που δεν περίμεναν να ξεσπάσει ένα πανηγυράκι για να πουν τις παπαριές τους. Είναι εκείνοι που φώναζαν όταν κανείς δεν τους άκουγε, εκείνοι που υπέφεραν όταν οι υπόλοιποι διασκέδαζαν. Εκείνοι που συσσώρευαν γνώσεις όταν οι υπόλοιποι ασχολόντουσαν με τα τηλεπαιχνίδια και τα σούργελα - ινδάλματα των μέσων μαζικής εξαπάτησης. 

Έχουν ξαμολήσει στρατιές από απατεώνες που έχουν ένα και μοναδικό σκοπό.Την παραπλάνηση. Γιατί μέσα σε τόσο βουητό, Η ΑΛΗΘΕΙΑ η μία και μοναδική, η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, που όπως είχε πει κάποιος "είναι εκείνη που μένει ακόμα κι αν κανείς δεν την πιστεύει" δεν είναι παιχνίδι για χαζοχαρούμενους. 

Οι περισσότεροι "πιστοί"  των μεγάλων γεγονότων που θα συμβούν, φαντασιώνονται, δεν γνωρίζουν, δεν έχουν ιδέα τι θα συμβεί, οι γνώσεις που έχουν δεν είναι ούτε από μελέτη, ούτε από έρευνες, ούτε από προσωπικές "αποκαλυπτικές" εμπειρίες, είναι απλά το ΠΕΔΙΟ που ετοίμασαν μεθοδευμένα εδώ και πολλά χρόνια τα χολυγουντιανά στούντιο με τις δήθεν "εναλλακτικες ταινίες".

Η ανθρωπότητα έχει μπει στη πιο σκοτεινή περίοδο, όχι γιατί οι τύραννοι είναι πανίσχυροι και ανέγγιχτοι, αλλά γιατί οι άνθρωποι έχουν πιστέψει πως τέτοιοι είναι. Είναι η πνευματική κατάπτωση του ανθρώπου, η μεγάλη επιτυχία των χειραγωγών των συνειδήσεων. Ενας απλός αγρότης αυτή τη στιγμή σε κάποιο χαμένο στο χάρτη χωριό, μακριά από τα μέσα μαζικής εξαπάτησης, στη φύση με τα ζωάκια του, το χωραφάκι του και τη φωτιά στο τζάκι το βράδυ που σιγοκαίει είναι πιο κοντά στην αλήθεια από όλους αυτούς τους τσαρλατάνους που υποδύονται τους κλειδοκράτορες της αλήθειας.

Το έχω πει και θα το πω ξανά πως οι "αναλφάβητοι του μέλλοντος", οι μη "διαμορφωμένοι" στα πρότυπα που έχουν υποβάλλει οι αχυράνθρωποι, (όσοι έχουν ακόμα απομείνει)  εκείνοι που πατάνε ακόμα με τα πόδια γυμνά στη γη, και μπορούν να ζήσουν χρησιμοποιώντας τα χέρια τους και το ένστικτο τους, θα είναι οι διαμορφωτές των μελλοντικών κοινωνιών. Εκείνοι που θα κληθούν να χτίσουν ένα νέο κόσμο, γιατί αυτός ο κόσμος ο παλιός ο χιλιομπαλωμένος, τελειώνει με πολύ θόρυβο.  

Το σχέδιο είναι ο "θαυμαστός καινούργιος κόσμος, εκείνος με τους κλώνους που θα λένε μόνο ναι " αλλά η γιαγιά μου έλεγε, άλλα λογαριάζει ο άνθρωπος κι άλλα ο θεός του βγάζει.. Αυτό που βλέπω είναι τα 2-3 επόμενα χρόνια, μεγάλα γεγονότα, και πολύ πόνο, όμως στην άκρη από το τούνελ υπάρχει ΦΩΣ, υπήρχε και θα υπάρχει κι αυτό βγαίνει πάντα μετά το μεγάλο σκοτάδι. Ας βάλουμε κι ένα χεράκι όμως να φθάσουμε πιο γρήγορα. Κλειδωμένοι μέσα στα κελιά μας με τη τηλεόραση να τσιρίζει από το πρωί ως το βράδυ, και τυλιγμένοι στα δίχτυα του παγκόσμιου ιστού, δεν κάνουμε τίποτα. 

 

ΜΕΙΝΕΤΕ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΜΕΝΟΙ. ΒΟΥΤΥΡΟ ΣΤΟ ΨΩΜΙ ΤΟΥΣ.

 

Αν παρατηρήσετε την γενικότερη πληροφόρηση γύρω σας και από τα συστημικά μέσα αλλά και από την «εναλλακτική» πληροφόρηση, εντός και εκτός διαδικτύου, τι καταλαβαίνετε? Ποιος είναι ο κοινός παρονομαστής? ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ. Δεν είναι λίγο περίεργο που τα δύο «φαινομενικά» αντίπαλα στρατόπεδα ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΡΟΜΟ ΣΤΗ ΨΥΧΗ ΤΟΥ?

 Οι τύραννοι απειλούν, και οι «επαναστάτες του πληκτρολογίου», διογκώνουν αυτές τις απειλές τρομοκρατώντας ακόμα περισσότερο τους ήδη φοβισμένους ανθρώπους. Ενας τρομακτικός ιος απειλεί τις ζωές σας, μόνη σας ελπίδα πειραματόζωα σε φάρμακα που δεν ξέρουμε τι κάνουν ούτε στα ποντίκια! Η απάντηση της άλλης πλευράς? Αν πάρετε τα φάρμακα θα πεθάνετε όλοι. Πόλεμος από τους κακούς Ρώσους φέρνει επισιτιστική κρίση, ενεργειακή κρίση, απειλή πυρηνικού ολοκαυτώματος, θα πεινάσουμε, θα παγώσουμε, θα γίνουμε σκόνη.. Η απάντηση της άλλης πλευράς? Χαλαρώστε ο μεγάλος ξανθός θεός ξέρει τι κάνει. Θα γίνουν τρομακτικά πράγματα αλλά θα την πληρώσουν όσοι υποτάχθηκαν, οι εκλεκτοί δεν θα πάθουν τίποτα.

Ανάμεσα σε αυτές τις τεράστιες υπεροντότητες, εκείνες που κατευθύνονται από τους τυράννους, κι εκείνες που δημιουργούνται από μια παρανοϊκή αντίληψη πως μπορείς να καθίσει κάποιος με σταυρωμένα τα χέρια και όλα θα πάνε καλά…. , ακόμα κι εκείνα τα παλαιού τύπου κόμματα, που κάποτε έκαναν τα πλήθη να στενάζουν στα καφενεία και τις πλατείες,  μοιάζουν σκουπιδάκια ασήμαντα, την ίδια μούρη όλα, ανούσια, άγευστα, που μόνο υπολειμμένοι στο νου,  μπορούν ακόμα  να παρασυρθούν από τα ψέματα και τις μπουρδολογίες που εξαγγέλλουν. Η ίδια η έννοια της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης μοιάζει κάτι το παιδαριώδες να το πιστεύει κάποιος ακόμα. 

Λες και οι άνθρωποι δεν έχουν ανάγκη πλέον να παλέψουν για τις αυτονόητες καθημερινές ανάγκες, μισθούς, συντάξεις, παιδεία, πολιτισμό, για την υπεράσπιση της πατρίδας τους, ή για την υπεράσπιση των αρχών τους και των παραδόσεων τους, ΓΙΑΤΙ ΕΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΠΕΙΣΕΙ ΠΩΣ ΟΤΙ ΚΙ ΑΝ ΚΑΝΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΤΑΙΟ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ "ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙ" (αυτό κι αν είναι πιασάρικο) ΦΘΑΝΟΥΝ ΣΥΝΤΟΜΑ.

Σε ένα αόριστο αύριο, που ο καθένας μπορεί να το ορίζει όπως γουστάρει, ένα αύριο που θα φθάσει ως "δια μαγείας" και δεν έχει ανάγκη από τη σύλλογική ανθρώπινη προσπάθεια για να συμβεί... 

Μάταιο το να αγωνίζεσαι, μάταιο να ψηφίζεις, μάταιο να υψώσεις τη φωνή σου, μάταιο να κατέβεις στους δρόμους και να διαμαρτυρηθείς, μάταιο να παλέψεις γενικότερα για κάθε αδικία που συντελείται εις βάρος της ζωής σου και της ζωής των παιδιών σου….  Η λύση? Θα έρθει από… κάπου… κάποιος κάπου φροντίζει για εσένα. Περίμενε και θα δεις…

Δεν είναι πολύ παράξενο όλο αυτό το σκηνικό?

Αν λοιπόν επιμένετε να ψάχνετε που βρίσκεται η αλήθεια, εστιάστε σε εκείνους τους ανθρώπους που φωνάζουν πως είναι ανάγκη να δείξουμε πως δεν επαναπαυόμαστε σε παραμύθια, ούτε φοβόμαστε τις απειλές και τους εκβιασμούς. Ας εστιάσουμε σε εκείνους που δεν προσπαθούν να μαυρίσουν τις ψυχές μας, αλλά που μας φωνάζουν πως ΜΠΟΡΟΥΜΕ να αλλάξουμε αυτό που συμβαίνει με ΕΝΩΜΕΝΟΙ, γιατί ένας δεν μπορεί να κάνει κάτι. 

Εδώ και αρκετό καιρό παρακολουθώ έναν άνθρωπο που καλεί όλους όσους επιθυμούν να ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΝ πως είναι έτοιμοι να προχωρήσουν ένα βήμα μπροστά, να ΣΥΝΑΝΤΙΟΥΝΤΑΙ στη πόλη τους, στη συνοικία τους μπροστά σε ένα δημαρχείο ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ, ώρα 11.11. Να βρεθούν, να γνωριστούν, να σχηματίσουν ομάδες, ανθρώπων που ΘΕΛΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ να προχωρήσουν πέρα από τις ανούσιες διαμαρτυρίες του πληκτρολογίου.

Ομάδες που ακόμα κι αν δεν θα μπορέσουν να κάνουν τις μεγάλες ανατροπές, τουλάχιστον θα είναι έτοιμες να αντιμετωπίσουν πιο καλά προετοιμασμένες τις προκλήσεις που έρχονται.

Ζήτημα είναι αν 4-5 άτομα ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα. Οι λόγοι? Που να τρέχω τώρα? Και τι έγινε αν πάω? Κι αν είναι στημένο το σκηνικό για να ψαρέψουν ποιοι είμαστε ενάντια? Κι άντε και συναντηθήκαμε .. ε και? Και διάφορα άλλα τέτοια.

Το ερώτημα εύλογο. Αν δεν επιθυμείς να κάνεις ούτε δυο βήματα από το σπίτι, έστω και από περιέργεια, τι αλήθεια θέλεις?

ΚΑΠΟΙ ΑΛΛΟΙ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΝ ΤΟ ΦΙΔΙ ΑΠΟ ΤΗ ΤΡΥΠΑ

ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΝΑ ΘΥΣΙΑΣΤΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΒΡΕΙΣ ΕΤΟΙΜΑ

ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΝ ΕΝΑ ΚΙΝΗΜΑ, ΕΝΑ ΚΟΜΜΑ Η ΟΤΙ ΑΛΛΟ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΘΑ ΤΑ ΕΤΟΙΜΑΣΟΥΝ ΟΛΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ….

Η ΤΟ ΠΙΟ ΒΟΛΙΚΟ, ΝΕΟΥΣ ΣΩΤΗΡΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΒΑΤΖΩΣΟΥΝ ΜΙΑ ΕΔΡΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΤΑΞΙΜΑ..

Η στην τελική δεν είναι τίποτα από τα παραπάνω, απλά προς το παρόν τη βγάζεις καθαρή, στο σπιτάκι, με τα παιδάκια σου, με το αυτοκινητάκι σου, με τη δουλίτσα σου, έστω και με ένα σωρό άγχη και αγωνίες και δεν θέλεις μπλεξίματα. ούτε πειράματα στη "κανονικότητα" σου. Αν βρεθείς σε αδιέξοδο.. ε τότε βλέπουμε... 

Κι αν δεν σου αρέσει αυτή η ιδέα, ή άλλες κινήσεις που ακούς γύρω σου, γιατί δεν προτείνεις κάτι εσύ? Γιατί δεν φτιάχνεις τη δική σου ομάδα? Τις δικές σου προτάσεις?

Γιατί?

Γιατί ένα ολόκληρο σύστημα με επαγγελματίες απατεώνες, που άλλοι ντύνονται λύκοι και άλλοι πρόβατα, ΣΕ ΕΠΕΙΣΑΝ πως Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΦΙΚΤΟ ΟΝΕΙΡΟ.  Κι αν κάποιος μπορεί να την διεκδικήσει είναι "κάποιος που ξέρει περισσότερα από εσένα" κι έχει "άκρες"

Η σιγουριά να "κολλήσει" κάποιος δίπλα στον κάθε ηγετίσκο που λέει παχιά λόγια και ονειρεύεται δόξες και τιμές. Η γοητεία των λαοπλάνων, η επιτυχία των χειραγωγών. Είναι το τίμημα που πληρώνουν οι άνθρωποι που βαριούνται και υπογράφουν το συμβόλαιο της ζωής που τους προτείνει κάποιος  χωρίς να διαβάσουν καν τα ψιλά γράμματα...

Σου έχω νέα

Ακόμα και οι Θεοί, δεν επιθυμούν να βοηθήσουν τους τεμπέληδες. Εκείνους που δεν δείχνουν ούτε δείγμα ικανότητας αντίστασης στην τυραννία. Ούτε οι Θεοί δεν επιθυμούν να απελευθερώσουν τους υποταγμένους, φοβισμένους σκλάβους. Οι εκλεκτοί της αυριανής κοινωνίας, θα είναι εκείνοι που με κάποιο τρόπο προσπάθησαν να αλλάξουν την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων, θυσιάζοντας τη καλοπέραση τους, και αρνούμενοι να μείνουν άπρακτοι και σιωπηλοί.

Σε ότι και να πιστεύετε, σε ένα Θεό, σε ένα νέο Μεσσία που θα έρθει, σε έναν χαρισματικό ηγέτη που θα φέρει τη μεγάλη αλλαγή, ακόμα και σε εξωγενείς δυνάμεις που θα ταράξουν τα λιμνάζοντα ύδατα, προσπαθείστε ΝΑ ΤΙΜΗΣΕΤΕ τις ιδέες σας, τα πιστεύω σας, με το να δείξετε πως ΑΞΙΖΕΤΕ ΕΝΑ ΕΛΑΧΙΣΤΟ, για να στρέψει το σύμπαν τα μάτια του επάνω σας. 

 

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

 

Είναι ασύλληπτο για τη δική μου λογική, πως υπάρχει κόσμος, πολύς μάλιστα, που μπορεί να ακούει οποιαδήποτε ανοησία εκτοξεύει το σύστημα χειραγώγησης των μαζών, χωρίς να μπορεί να καταλάβει το απόλυτο ψέμα που του προωθούν… Η κορωνοιστορία απέδειξε δυστυχώς πως η νοητική κατάσταση της ανθρωπότητας έχει κατέβει στο υπόγειο. Υπάρχει σίγουρα κάποιος ιός στην ατμόσφαιρα, απόλυτα μεταδοτικός, πρέπει να είναι μάλλον ο ιός της αποβλάκωσης που για κάποιο περίεργο λόγο, κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να μολυνθούν. Έχουν ισχυρά αντισώματα στην «αποβλακίτιδα» κι έτσι στον ορίζοντα φαίνεται ένα μικρό φως στο απόλυτο σκοτάδι.

Βέβαια για να μην γίνομαι άδικη, η «αποβλακίτιδα» δεν έρχεται έτσι ξαφνικά. Προηγήθηκαν πάρα πολλά χρόνια εκτέλεσης προκαταρκτικών πειραμάτων, από απόλυτα καταρτισμένους στην τέχνη της εξαπάτησης επιστήμονες, οι οποίοι εισέπραξαν δόξα και χρήμα, για τις άριστες υπηρεσίες που προσέφεραν στους εργοδότες τους. Αναρωτιέμαι στη πατρίδα μας αν αφαιρέσει κανείς τους εγκεφαλικά τελειωμένους, τους πληρωμένους χαφιέδες, τους βολεμένους περιορισμένους στην ατομική τους καλοπέραση, τους ανώμαλους και την μαφιόζικου τύπου συμμορία που διοικεί με τους χιλιάδες υπαλλήλους της, επίσης αν αφαιρέσουμε τα αθώα παιδάκια, και τους ανήμπορους, ΠΟΣΟΙ ΜΕΝΟΥΝ ΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΝ ΚΑΙ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΝ….

Μερικές χιλιάδες?

Ζούμε ανάμεσα τους, ζουν ανάμεσα μας.

Είμαστε στη «σκοτεινή πόλη» που κάθε νύχτα οι εισβολείς γυρνάνε το χρόνο στο σημείο που θέλουν και προγραμματίζουν εκ νέου τα κοπάδια, χωρίς εκείνα να έχουν καμία μνήμη του τι είναι ή του τι υπήρξαν. Επειδή όπως σας έχω πει πολλές φορές είμαι λάτρης της επιστημονικής φαντασίας, γενικότερα της λογοτεχνίας του φανταστικού, κοιτάζω με δέος για πρώτη φορά, πως δεν έπεσε μέσα ένας συγγραφέας σε ένα σενάριο που σκέφθηκε για την δυστοπική κοινωνία του μέλλοντος, σαν προφήτης, ΟΛΑ ΤΑ ΔΥΣΤΟΠΙΚΑ ΣΕΝΑΡΙΑ εφαρμόζονται μαζί. Δεν θα αφήσουν τίποτα όρθιο. Ο πολιτισμός στο τελευταίο του στάδιο, είναι Η ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΑΠΑΤΗΣ ΣΑΝ ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΑΝΑΦΜΙΣΒΗΤΗΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ.

Αυτό που είναι πάρα πολύ όμορφο και αισιόδοξο, μέσα στη σκοτεινιά, είναι πως δίπλα στις πάσχουσες από ανίατη αποβλακίτιδα μάζες, οι έχοντες ανοσία έχουν αναπτύξει τόσο ισχυρά αντισώματα που μοιάζει με ένα θαύμα της φύσης. ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΕΞΑΠΑΤΗΘΟΥΝ. Είναι τόσο μεγάλη η δυσανεξία τους στο σύστημα της νέας τάξης πραγμάτων, που ακόμα και η ελάχιστη σταγόνα μολυσμένης μπουκιάς τους προκαλεί αυτόματα έντονη ναυτία και την αποβάλλουν ΑΜΕΣΑ.

Είναι σίγουρο πως αυτούς τους «μη νοσούντες» θα φροντίσουν να τους αλλάξουν τη πίστη με κάθε μέσο. Θα προσπαθήσουν να τους τσακίσουν. Επειδή όμως είναι οι φύλακες της φυσικής τάξης των πραγμάτων κάτι μου λέει πως η ίδια η φύση θα γίνει ο προστάτης των τελευταίων αληθινών παιδιών της. Των τελευταίων «φυσιολογικών» ανθρώπων.

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΣΥΝΗΘΕΙΑΣ.

 

Είναι τόσο δύσκολο να πείσεις κάποιον πως αυτό που ζει είναι μια μεγάλη απάτη? Είναι τόσο δύσκολο να ξυπνήσεις κάποιον από τον ύπνο του? Ναι είναι. Γιατί όσοι πασχίζουν να αφυπνίσουν τους υπόλοιπους, ξεχνάνε, τις περισσότερες φορές, μια ουσιαστική παράμετρο. Θέλουν? Επιθυμούν κάτι διαφορετικό από αυτό που έχουν? Κι όταν λέμε να το επιθυμούν, εννοούμε πως ότι υπάρχει γύρω τους τους στενεύει πλέον τόσο ασφυκτικά που δεν μπορούν να ανασάνουν, η ψυχή φωνάζει με όλη τη δύναμη πως θέλει να απελευθερωθεί από τα δεσμά, να πετάξει, να ξεφύγει από όλο το κατασκεύασμα του αίσχους και να λάμψει σε μια άλλη πραγματικότητα. Αυτό είναι ένα μεγάλο θέλω, που μπορεί να κινήσει βουνά. Τι όμως είναι το ΘΕΛΩ των περισσότερων ανθρώπων που βλέπουμε γύρω μας? Μια βελτίωση της κανονικότητας. Δεν ενδιαφέρονται να χτίσουν κάτι νέο, αρκούνται να ζήσουν κάπως καλύτερα στον κόσμο που βρήκαν και που δεν θα τον αλλάξουν σε τίποτα.

Ο περισσότερος κόσμος σήμερα είναι ένας κάτοικος μιας περιοχής που ελέγχεται από μαφιόζικα κυκλώματα. Γεννιούνται και πεθαίνουν μαθαίνοντας τους κανόνες που επιβάλουν οι συμμορίες της περιοχής. Ποιοι είναι οι νονοί, οι μπράβοι, οι εκβιαστές, η ξεπουλημένη δημόσια διοίκηση, μαθαίνουν να υποκύπτουν στους εκβιασμούς για να έχουν ήσυχο το κεφάλι τους, να πληρώνουν φακελάκια στους λεβέντες που περνάνε το βράδυ να «εισπράξουν», παρακολουθούν την τιμωρία των ανυπάκουων. Γύρω τους το οργανωμένο έγκλημα πλουτίζει από όπλα, ναρκωτικά, πορνεία, κι αυτοί συνηθίζουν να ζουν δίπλα του, γεννώντας παιδιά, πηγαίνοντας σε γάμους βαφτίσια, αγοράζοντας ένα σπιτάκι, ένα αυτοκινητάκι, χτίζοντας μια φωλίτσα ανάμεσα στα ερείπια ενός ανύπαρκτου κράτους. Η ζωή κυλάει ήσυχα, αθόρυβα, με κατεβασμένα τα κεφάλια γιατί είναι αποδεκτό από την κοινότητα πως «έτσι είναι τα πράγματα».  Ο νονός θα βρει και μια δουλίτσα στο παιδί, θα βοηθήσει στις δουλίτσες, θα δώσει και λίγα ψίχουλα από τα μεγάλα κέρδη να μην πεινάνε οι φουκαριάρηδες. Θα φτιάξει και μια ενδιάμεση τάξη, εκείνη που δεν έχει αναστολές, ούτε ντροπή, ούτε ενδοιασμούς να συμμετέχει και να συνδράμει στα εγκλήματα, η οποία τάξη θα έχει μια πιο άνετη «κανονικότητα» από τη πλέμπα.  

Τα υπόλοιπα είναι παραλλαγές αυτού του μοτίβου. Η ενημέρωση κομμένη ραμμένη στα όρια που οι νονοί επιτρέπουν, η υπενθύμιση για συμμόρφωση στους κανόνες,  άλλοτε με χαϊδέματα, άλλοτε με σφαλιάρες, κι άλλοτε με το όπλο στη μούρη, η χειραγώγηση από «έμπειρους καθοδηγητές». Και τα πρότυπα που θα διαμορφώνουν τις επόμενες γενιές, σάπια, με ινδάλματα ανθρώπους κούφιους, σάπιους, διεστραμμένους, στολισμένους με μπιχλιμπίδια φανταχτερά για να εντυπωσιάζουν τα αμόρφωτα πλήθη, τα οποία φυσικά παραμένουν αμόρφωτα από μια ελλιπή και ανούσια παιδεία, που έχει ακριβώς αυτό τον ρόλο. Να μην «κινδυνεύει» κάποιος να ξυπνήσει για να μην χαλάσει τη πιάτσα.

Θέλουν λοιπόν να ξυπνήσουν οι άνθρωποι της συνήθειας? Υπάρχει ακόμα μέσα τους κάποια φλόγα που να τους καίει και να τους υπενθυμίζει πως η ζωή πρέπει να είναι κάτι περισσότερο από μια ανοχή στην ασχήμια? Ονειρεύονται τα ηλεκτρικά πρόβατα? Κι αν ακόμα ονειρεύονται, έχουν το θάρρος να δοκιμάσουν να κάνουν τα όνειρα πραγματικότητα? Και φυσικά θάρρος δεν είναι οι ηρωικές κραυγές μπροστά σε μια οθόνη, καθισμένοι σε ένα δωμάτιο με τους καφέδες δίπλα, τα τσιγάρα και κανα πιτόγυρο για τη λιγούρα. Θάρρος δεν είναι τα βιντεάκια με τις επιβλητικές μουσικές και εικόνες ανθρώπων που χρίστηκαν αυτόκλητοι εκπρόσωποι των θεών επί της γης. Στην εποχή της υπερπληροφόρησης και φυσικά της παραπληροφόρησης έχουμε να αντιμετωπίσουμε δυο φαινόμενα, δυό άκρα. Τους απόλυτα χειραγωγημένους που περιμένουν τις υποδείξεις και εντολές των απατεώνων για να κουνήσουν το χεράκι τους και τους κατόχους της απόλυτης γνώσης που αναφέρουν ότι τους κατέβει στο κεφάλι, έτσι κι αλλιώς οι μπούρδες είναι τσάμπα.

Κάπου ανάμεσα στις δύο κατηγορίες προσπαθεί να αναδυθεί η αλήθεια, να βγει μια αχτίδα από φως μέσα στο απόλυτο σκοτάδι. Την χτυπάνε αλύπητα κάθε είδους απατεώνες, την αποστρέφονται οι ήσυχοι σκλάβοι, την παραποιούν οι εργολάβοι του συστήματος.  Όμως ας θυμηθούμε τα λόγια που είχε πει ένας πολύ ενορατικός συγγραφέας… «αλήθεια είναι αυτό που συνεχίζει να υπάρχει, ακόμα κι όταν εσύ σταματήσεις να το πιστεύεις». Οι άνθρωποι συνήθισαν να ζουν τη ζωή του κάνοντας «εκπτώσεις» στα δικαιώματα τους. Συνήθισαν να προσαρμόζονται σαν κατσαρίδες σε ένα τοπίο καταστροφής. Συνήθισαν να αποδέχονται σαν κανονικότητα μια παγκόσμια διαστροφή. Συνήθισαν να απλώνουν τους ορίζοντες τους μέχρι εκεί που φθάνει η ματιά τους καθώς είναι σκυφτοί. Υπάρχουν εκείνοι που επιμένουν ακόμα να είναι όρθιοι για να μην έχει όρια η ματιά τους σ΄αυτό που βλέπουν. Όπως όρια δεν έχει το σύμπαν.

Το πρόβλημα είναι πως όταν βλέπεις, όταν γνωρίζεις, αν πραγματικά είσαι άνθρωπος με μεγαλείο ψυχής, δεν θέλεις να είσαι μόνος στο δρόμο του ονείρου, θέλεις να παρασύρεις κι άλλους πολλούς στο κόσμο των θαυμάτων… Θέλουν? Μπορούν?....